Cellu-niet-tis

Na jarenlang niets aan de lijn te hebben gedaan en te hebben geleefd á la Hanneke Groenteman, “Doorzakken bij Jamin”, ben ik toch ook argwanend in de spiegel gaan kijken. Ik keek laatst jaloers naar de platte buik van een negenentwintigjarige kennis van me die zelfs zei dat ze vroeger nog dunner was. Waarop ik vroeg of ze vroeger soms vacuüm was gezogen. Ik weeg nu 62,5 kilo bij 1.68 en wil toch wel weer graag 58 kilo wegen. Collega H. vindt het dikke onzin: “Meid, jij mocht willen dat je spoilers had, bij jou kan er niks af, er zit niks”. Maar om toch even, net zoals de rest van Nederland, lekker te klagen: ik krijg een klein bultje ter hoogte van mijn buik. Met cup A valt het gewoon sneller op. Stel je voor dat mijn buik straks verder uitsteekt dan mijn borsten!
Ik wil er niet aan denken, maar O-VE-RAL wordt je geconfronteerd met diëten. Overgewicht is een "groeiend" probleem in ons land. Sonja Bakker komt dagelijks op tv, er zijn talloze programma’s met “afvalraces”, in de supermarkt worden “gezonde, vetvrije keuzes” aangegeven, mensen willen nog niet dood in de McDonald’s worden aangetroffen en op roddelsites spreekt men schande van beroemdheden die enkele kilootjes aankomen. Britney Spears heeft naar verluid enorme cellulitis sinds ze is aangekomen. Hetgeen op internet meteen geshowd wordt door foto’s met bewijsmateriaal. Volgens de desbetreffende roddelsite kan ze nu, met deze bovenbenen, een poffertjeskraam beginnen en is het nog wachten op de eerste persoon die er een hole-in-one op slaat. Maar ach, een beetje hobbeltjes en bobbeltjes heeft ook zo zijn voordelen: het is net braille, je vriend kan met zijn ogen dicht alles vinden. Collega H. zegt daarop: cellulitis, wat een dijenkletser!
Collega H. heeft ook de oplossing voor de “balansdag”: “Weet je hoe ik in balans blijf? Een koekje in zowel linker- als rechterhand”. Ook zei ze dat ze gestopt was met hardlopen om gezondheidsredenen. Haar dijen gingen zo hard langs elkaar heen en weer dat haar sportbroekje in de fik vloog. Toch kon ik het niet laten haar op de hoogte te brengen van één van de vetste ervaringen in mijn leven. Toen ik op een avond, een half jaar geleden, met wat wijntjes op in de snackbar belandde, snakkend naar een kaassoufflé, zag ik een oude bekende van me. Achter de toonbank stond een meisje waarmee ik vroeger op jazzballet zat. Zij was het opperhoofd in de kleedkamer als de jazzballetjuf even niet oplette. Jarenlang heeft zij me getreiterd met mijn bril waarmee ze samen met de andere meiden overgooide. Ook heb ik menigmaal mijn kleding onder de douche vandaar kunnen halen of uit de prullenbak kunnen vissen. Ze herkende me niet, zonder bril en nerdy kleding. Ik herkende haar echter wel ondanks de snackbar outfit die ze droeg en dat ze nu toch wel maatje 48/50 had gekregen. Die 62,5 kilo voelde in ene geweldig. Ik kon het dus ook niet laten om even te zeggen wie ik was. Ik zag haar schrikken en dacht: wraak is niet zoet, wraak is vet!

Jon Bon Barbie

Het wonen in een klein dorp betekent dat je wel eens een roddel over jezelf opvangt via via. Zodoende hoorde ik dat er mensen zijn die mij een barbiepopje vinden en denken dat ik een “oppervlakkig typje” ben dat alleen maar met haar uiterlijk bezig is. Ik trek me uiteraard niks van deze roddels aan en ga onverstoord verder met het op kleurvolgorde ordenen van mijn gehele garderode (met 50! paar schoenen). Maar toegegeven, ik kan best materialistisch zijn. Ik hou gewoon erg van mooie spullen. Ik heb bijvoorbeeld een wagenpark aan parfum op mijn kaptafel staan en bad al reeds op vierjarige leeftijd “Onze vader, die in de HEMA zijt”. Het is schandalig om toe te geven, maar ik kreeg laatst een sms van een vriendin die een tasje had gekocht om er vervolgens thuis achter te komen dat ze die al had. Vrolijk smste ze: “Dat heb jij vast ook wel eens, dat je er pas bij thuiskomst achter komt dat je iets gekocht hebt wat je al had”. Maar ook celebs hangen vaak de bimbo of “himbo” uit. Zo zei basketballer Shaquille O'Neal in een interview als antwoord op de vraag of hij tijdens zijn vakantie in Griekenland ook het Parthenon had bezocht: “Sorry, ik kan me de namen van de nachtclubs waar we zijn geweest niet meer herinneren”. Een andere bekende bimbo is Jessica Simpson, die ooit in haar eigen tv-show aan haar echtgenoot vroeg of tonijn kip of vis is. Ook president Bush maakt er menigmaal een potje van. Zo zei hij eens in een speech: “Onze vijanden zijn innovatief en hebben goeie bronnen, wij ook. Ze zullen nooit stoppen met het bedenken van nieuwe manieren om ons land en ons volk te teisteren, wij ook niet.” Geen wonder dat zangeres Pink met een t-shirt rondloopt met daarop de tekst: “The only bush I trust is my own”. Naast het op inkoop gebied oppervlakkig zijn kan ik ook bij tijd en wijlen aan de rest van dit Bimbo-achtige imago voldoen. Ik kan soms erg onhandig zijn en heb dan de “flexibiliteit” en motoriek van een Barbie. Ik ben zo’n type die bij het wisselen van standje tijdens de seks haar vriend per ongeluk een mooie rechtse hoek verkoopt met haar elleboog, in Mike Tyson stijl. Ik heb ook wel eens in de auto op een vierbaans weg door Oegstgeest enthousiast naar een collega gezwaaid die me rechts inhaalde om vervolgens door de middenberm te rijden. Ik ben zelfs het type dat haar evenwicht verliest als ze op een hometrainer zonder handen fietst. En val dus ook als eerste uit de skilift op wintersport. Maar ik kan wel klussen, dus misschien een tip voor Mattel, de makers van Barbie: de KlusBarbie, compleet met “toolbelt”. Hoe de bijbehorende Ken dan door het leven moet gaan is mij ook al helemaal duidelijk: als Jon Bon Jovi. Ik las vandaag op een gossip site dat deze blonde zanger geen peertje kan verwisselen en daarom maar gewoon de hele lamp weggooit. Ik hoop voor hem dat ‘tie getrouwd is met een KlusBarbie.