Elke vrek heeft zijn gebrek

Vandaag las ik voor de zoveelste keer in de krant dat we financieel nog harder achteruitgaan dan we dachten. Ik word een beetje moe van die terugkerende krantenkoppen met “Malaise treft ons keihard”. Het komt deprimerend op mij over als fervent shopper. Ik ben het type dat naar het winkelcentrum gaat voor een tube tandpasta en terugkomt met een paar schoenen. Ik heb jarenlang rood gestaan, maar doe tegenwoordig net zoals Georgina Verbaan. Zij zei eens in een interview dat ze ook vaak rood staat omdat ze als actrice in dit kleine land niet altijd werk heeft “Maar mooi rood is niet lelijk”, aldus Georgina.
Ik kan ook erg lachen om Gordon die zegt dat zijn buurtbewoners in het Gooi al jaren zuinig leven. Hij vertelde eens in een interview in de Linda dat de mensen daar zo gierig zijn dat ze zelf bij de heg gaan staan blaffen om een hond uit te sparen. Voor sommige mensen heeft de crisis ook een voordeel: niemand heeft door hoe krenterig ze eigenlijk zijn. Patty Brard heeft ook minder welvarende tijden gekend want ze is een paar keer failliet gegaan. Ze zei daar eens over in een interview met Veronica Magazine dat haar absolute dieptepunt van zuinigheid was het naast de parkeermeter staan wachten totdat hij was afgelopen (om ook nog van die laatste centen te genieten). Ook zag ik eens bij Oprah een vrouw die van miljonair naar straatarm was gegaan en nu weer een redelijk inkomen had. Over haar straatarme periode zei ze: “I got so broke, I went to KFC and licked other peoples fingers” (“Ik was zo arm, dat ik naar de Kentucky Fried Chicken ging om andermans vingers af te likken”).
Ik heb jarenlang in de thuiszorg gewerkt als bijbaan. Bij oudere mensen thuis schoonmaken, boodschappen doen en koffie drinken. Daar leer je wat echt zuinig doen is. Veel van deze mensen hebben andere tijden gekend waarin er geen eten was, vooral na de oorlog, en zijn daardoor extreem zuinig. Vuilniszakken werden geleegd en hergebruikt evenals de stofzuigerzakken. Soms kreeg ik opgewarmde koffie, zag ik dat meneer of mevrouw alleen de wc doortrok als er gepoept was en werden oude kalenders als kladblok gebruikt voor de boodschappenbriefjes. Ook was ik eens bij een man die een paar volle emmers water in de douche had staan. Hij deed de douche aan en voordat hij warm werd ging het koude water in deze emmers, daarmee spoelde hij dan later weer de wc door. Tot slot een mooi verhaal wat ik laatst op internet tegenkwam van een verkoopster in een warenhuis uit Amerika. Zij stond achter de sieradentoonbank en heeft een echte vrek een lesje geleerd. De man kwam om wat leuks te kopen voor zijn vrouw omdat ze 10 jaar getrouwd waren. Hij wilde wel een paar oorbellen cadeau doen. De verkoopster liet hem een paar zien van 110 euro. Dat vond hij te prijzig. Ze liet hem een paar van 75 euro zien, maar dat vond hij ook te prijzig. Een paar van 40 euro was ook niet de prijsklasse die hij in gedachten had. Of ze niet iets écht goedkoops voor hem had. Waarop ze hem een spiegel overhandigde...