vrijdag 26 maart 2010

Bedrijf zoekt foutloze sollicitatiebrief M/V

Het leuke van solliciteren is dat ik stage heb gelopen op de P&O afdeling van de Baak met een recruiter als begeleider en tevens zelf recruiter ben geweest. Dus mij is al het één en ander ter ore gekomen van hoe het niet moet. Zo moet ik, zoals ik een paar blogs geleden ook al deed, weer even de vrouw noemen die naar eigen zeggen was “geboren en getogen in verscheidene landen”. Ook kan ik me herinneren dat een vader opbelde om te vragen naar een vacature op WO niveau voor zijn dochter en dat iemand een cd van zijn band mee stuurde. De Baak is een managementcentrum, geen Idols en als je zelf als universitair afgestudeerde niet durft op te bellen en je vader je sollicitaties managet hoef je niet te komen solliciteren als programmamaker. Sollicitanten afwijzen is ook weer een vak apart: mijn collega bij de Baak kreeg zelfs iemand huilend aan de telefoon. Een beetje googelen levert ook grappige voorbeelden van sollicitaties op. Sollicitatiebrieven met daarin: “Competenties: Ben een harde werker, heb oog voor detail, ben een teamspeler maar kan ook goed individueel werken en heb erg veel oog voor detail.” “Ik beloof dat ik voor u harder zal werken dan in mijn vorige job.” Maar ook tijdens de gesprekken kan het mis gaan. Neem deze van een recruiter: “Eén van de standaardvragen is voor ons erg belangrijk: is de kandidaat een teamplayer? Zo vroeg mijn baas, van oorsprong een Belg, op een dag aan een eventueel toekomstige medewerker of hij 'in team kan werken'. De kandidaat werd rood tot achter zijn oren, keek ons ongelovig aan en na enkele seconden vroeg hij: 'Wat bedoelt u daarmee?' Pas toen drong het tot ons door dat de kandidaat dacht dat hij met ons 'intiem' zou moeten gaan werken.” Een ander mooi verhaal kwam van een sollicitant die geen verklaring van goed gedrag kon overhandigen wegens een arrestatie. De sollicitant verklaarde de arrestatie zo: “We hadden een varken gestolen, maar het was echt maar een kleintje.” Ook las ik een verklaring van een sollicitant op de vraag hoe hij aan een gat in z’n cv kwam van vijf maanden: hij legde uit dat hij een onderbreking had in zijn loopbaan omdat hij vijf maanden nodig had gehad om de dood van zijn kat te verwerken. Een ander verklaarde zijn vele banen als volgt: “Het is waar, op papier zie ik eruit als een jobhopper. Maar ik wil onderstrepen dat ik van die vorige jobs geen enkele uit eigen beweging heb verlaten.” Ook een enorme blunder is die van een kandidaat die vroeg of hij nog even naar het toilet mocht alvorens het sollicitatiegesprek aan te gaan waarop hij terug kwam met een toupet op zijn bij binnenkomst kale kruin.
De recruiter van de P&O afdeling van een bedrijf lag in een deuk toen ze een formulier van een pas aangeworven medewerker te zien kreeg. Op de vraag "telefoonnummer voor noodgevallen" had hij geantwoord "112".
Het kan altijd erger: een recruiter interviewde een dame voor de functie van secretaresse. Tijdens het dictee maakte ze een grote fout: ze tikte 'neuken' in plaats van 'keuken'. Ze werd wel aangenomen.
Maar de allermooiste vond ik deze: Een kandidaat struikelde over de drempel en knalde met haar knie tegen de tafelpoot aan. Dit werd benadrukt door heiligen aan te roepen. Waarop de recruiter aangaf dat zij ‘de naam des Heeren misbruiken’ vervelend vond en ‘gelukkig’ begreep haar kandidaat dat volledig en schakelde soepel over op ‘KUT KUT KUT, wat een klote situatie….’

Geen opmerkingen: